امام زمان با کشتار جامعه را اداره خواهد کرد
امام زمان با کشتار جامعه را اداره خواهد کرد
Added 5:48 [TRANSLATED] In the land of hidden Imam Zaman [TRANSLATED] In the land of hidden Imam Zaman
دیهء اهل کتاب ـ نابرابری انسان ها

فصل نهم
دیهء اهل کتاب ـ نابرابری انسان ها
بخش 2
دیه در عهد صفوی
نظام حکومتی دولت صفوی بر مبنای قوانین دین اسلام و مذهب شیعه اثنی عشری پایه ریزی شد و قوانین اجتماعی و اداری کشوربر مبنای قوانین مذهب شیعه انجام گرفت. شاهان صفوی در خود رسالتی الهی می دیدند که باید تمام ایرانیان را به مذهب تشیع درآورند. روحانیون وعلمای شیعه در تمام عصر صفوی به جز در دوران کوتاه شاه اسمعیل دوم اقتدار و نفوذ کاملی در دولت های صفوی داشتند. روحانیون وعلمای شیعه در این دوران بسیاری از سمت های رسمی دولتی از قبیل شیخ الاسلامی، قاضی شرع، امامت جمعه را در شهرهای مختلف ایران را به عهده داشتند. در مواردی دیده می شود که حتی علما و روحانیون منصب صدارت را هم در آن دوران عهده دار شدند و حتی عملا اداره بسیاری از ارگان های دولت های صفوی را در دست داشتند.
مذهب تشیع در مقایسه با تسنن مدارای بسیار کمتری نسبت به غیر مسلمانان داشت. درتمام دوران صفوی یک غیر مسلمان یافت نمی شود که سمتی اداری در نظام حکومتی دولت صفوی داشته باشد. این وضعیت فقط شامل غیر مسلمانان نمی شد، بلکه مسلمانان غیر شیعه هم در حکومت راهی نداشتند و حتی تعصبات به جایی رسید که سنی بودن در بسیاری از دوران عصر صفوی، جرم به حساب می آمد. با شروع عصر صفوی وضعیت زندگی زرتشتیان ویهودیان در ایران سخت تر و مشکل تر شد. مسیحیان در بخش هایی از این دوران به علت ملاحظات سیاسی و اقتصادی از آزادی های بیشتری نسبت به یهودیان و زرتشتیان برخوردار بودند. حقوق اجتماعی غیر مسلمانان در این دوران کاهش بسیاری یافت، نجس شمردن غیر مسلمانان وارد فرهنگ ایرانیان تازه شیعه، شده بود و همانطور که پیشتر اشاره شد، مذهب شیعه در مورد دیه اهل کتاب کمترین مقدار را دربین تمام مذاهب اسلامی در نظر گرفته است.
در دوران صفوی به موارد متعددی برخورد می شود که یهودیان وزرتشتیان را مجبور کرده اند که مسلمان شوند و به دین اسلام در آیند. به علت سختگیری هایی که در خراسان بر ضد زرتشتیان صورت گرفت، سه هزار نفر از زرتشتیان خراسان به یزد فرار کرده و در آنجا پناه گرفتند. بخش شمالی خراسان از زرتشتیان خالی می شود و دیگر زرتشتی در آن نواحی زندگی نمی کند. بسیاری از زرتشتیان که پس از آن زمان در آن نواحی باقی ماندند، مانند یهودیان در لباس اسلام به دین قدیم خود عمل می کردند و مراسم و آداب آئینی خود را در پنهان به جا می آوردند. (1)
در عصر صفوی در مواقع بسیاری زندگی و مرگ یهودیان و زرتشتیان بستگی به تصمیمات و فتواهای روحانیون شیعه داشت. وقایعی در دوران شاه عباس اول و شاه عباس دوم و شاه سلطان حسین روی داد که طی آن یهودیان و زرتشتیان را مجبور کردند که مسلمان شوند. اوج نابسامانی های زرتشتیان، یهودیان وحتی مسیحیان را می توان در دوران سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه صفوی مشاهده کرد. به علت سخت گیری هایی که در مورد آنان صورت گرفت، از شمار یهودیان و زرتشتیان در دوران صفوی در ایران بسیار کاسته شد. ارزش انسانی آنان کاهش بسیاری یافت، قتل آن ها هیچ گونه مجازاتی برای قاتل مسلمان در بر نداشت و زندگی و مرگ یهودیان و زرتشتیان در بسیاری از مواقع به نظر و فتوای علمای شیعه بستگی داشت. واقعه ای که در دوران شاه عباس اول برای زرتشتیان اتفاق افتاد شاهد این مدعا است. در زمان شاه عباس اول هنگامی که عده ای از زرتشتیان کرمان را در یکی از ساختمان های شهر به بیگاری گرفته شده بودند، سر کارگر مسلمان، کارگران زرتشتی را مورد آزار و شکنجه قرار می داد، در اثر کشمکشی که روی می دهد سرکارگر مسلمان به دست کارگران زرتشتی کشته می شود. مسلمانان در مورد این قتل از روحانیون فتوا می خواهند. مفتی یا شیخ الاسلام شهر فتوا می دهد که:
"دست تا آرنج در شیره فرو کنند و داخل ارزن فرو برند، به تعداد ارزنی که بر دست چسبیده از افراد زرتشتی بکشند تا خونبهای مُسلِم باشد. به او گفتند شماره زرتشتیان کرمان به آن اندازه نرسد. او فتوای خود را تعدیل کرد و گفت: هر اندازه دیدند همه را به قتل برسانند."(2)
در تاریخ آمده است قرار شد هنگامی که همه زرتشتیان در یک روز برای زیارت در «بابو کمال» محلی نزدیک شهر کرمان جمع می شوند، همه آنان را یکجا قتل عام کنند. این قتل عام قرار بود در روز اول ماه دی پارسی انجام گیرد. شاه عباس از این تصمیم مطلع می شد و خود شخصا از اصفهان به کرمان می آید تا در این مورد تحقیق کند.
"بعد از آنکه به شاه عباس روشن گردید که آن چه بد از والی کرمان عرض کرده اند کذب بوده – مگر کشتن چند نفر عمله مجوسیه که آن هم به حق و سزا بوده زیرا که فراش مسلمی را که در سرکارشان بود کشته و زیر دیوار انباشته بودند – سلطان عادل اراده مراجعت فرمود."(3) "
پس از انجام تحقیقاتی که توسط شاه عباس انجام می گیرد و با فرمانی که او صادر می کند، از قتل عام عمومی زرتشتیان جلوگیری می شود. باستانی پاریزی در این مورد می نویسد:
"ظاهرا چنین می نماید که در این روزگار به توسط روحانیان یک توطئه علیه اقلیت زرتشتی چه در کرمان و چه یزد در شرف وقوع بوده است. زیرا زرتشتیان یزد نیز از همین سفر نهانی شاه عباسی روایتی دارند. اما دلیل روشنتر و واضحتر آن است که شاه عباس بعد از بازرسی و بازگشت دستور آسایش و رفاه زرتشتیان را داده است و حکام نیز آن را اجرا کرده اند. چه از آن زمان به بعد تمام اقلیت زرتشتی در «اورمزد دی ماه» یعنی روز اول دی ماه یزدگردی، مراسمی خاص برپا می کنند و آش و حلوای خوشمزه ای می پزند و به مردم می دهند واین به یاد بود روزی است که شاه عباس دست ستم «مغ کشی» را از سر آنان کوتاه کرده است و به همین سبب همه زرتشتیان این فدیه را بنام «خیرات شاه عباسی» نام گذاری کرده اند و بدان نام می خوانند. امروز در کرمان خیرات سالیانه بابو کمال به نام شاه عباس است."(4)
مقصود از یادآوری این واقعه، نشان دادن آسیب پذیری جامعه اقلیت های مذهبی در دوران صفوی است که با فتوای صادر شده از سوی مجتهد شیعه این فاجعه می توانست به آسانی صورت گیرد.(5) شاه عباس دارای قدرت و اقتدار بسیاری بود، با این که او شیعه ای بسیار متعصب بود ولی در بسیاری از مواقع در برابر روحانیون می ایستاد. همین قدرت او بود که توانست از این فاجعه جلوگیری کند. ولی این اقتدار شاه عباس اول را دیگر در وجود پادشاهان پس از او مشاهده نمی کنیم. کشتار یهودی و زرتشتی بدون مجازات باقی می ماند، ولی در مورد قتل یک مسلمان بدست زرتشتیان فتوای قتل عام تمام افراد جامعه زرتشتی صادر می گردد. در این جا است که نابرابری ارزش انسان ها بخوبی مشاهده می گردد. در عصر صفوی مرگ وزندگی زرتشتیان و یهودیان به فتوای روحانیون شیعه بستگی داشت. توانایی ها واقتدار روحانیون شیعه در دوران شاه عباس دوم و شاه سلیمان افزایش می یابد و در دوران شاه سلطان حسین به اوج خود می رسد. با افزایش قدرت روحانیون، وضعیت آسایش اجتماعی زرتشتیان و یهودیان هم کاهش می یابد و در دوران شاه سلطان حسین به بدترین شکل خود می رسد. در دوران شاه سطان حسین دیگر مسیحیان هم از آزار مصون نبودند و فشار و سختی بسیاری بر آنان هم وارد شد. در این دوران فشار برای تغییر مذهب و مسلمان کردن اجباری، قتل و بیرون راندن و کوچ اجباری از محل های زندگی آنان بسیار مشاهده می گردد.
__________________________________________
1. شهمردان . رشید : تاریخ زرتشتیان فرزانگان زرتشتی، تهران، انتشارت فروهر، 1363 ، صفحه های 269 و 270 .
2. باستانی پاریزی . دکتر ابراهیم : وادی هفت واد – بحثی در تاریخ اجتماعی و آثار تاریخی کرمان، تهران، انتشارات انجمن آثار ملی، 1355 شاهنشاهی (1355 خورشیدی)، صفحه 342 .
3. وزیری کرمانی . احمد علی خان : جغرافیای کرمان، به کوشش دکتر ابراهیم باستانی پاریزی، تهران ابن سینا، 1352 ، صفحه 64 .
4. وادی هفت واد - باستانی پاریزی، صفحه های 343 و 344 .
5. این واقعه شباهت بسیاری به داستان پوریم یهودیان دارد که در زمان خشاریارشاه برای یهودیان اتفاق افتاده است. در آن واقعه توطئه ای بر ضد یهودیان صورت گرفت و دستور قتل عام تمام یهودیان در تمام قلمرو حکومت خشایارشاه صادرشد. روزی مشخص را برای این کشتار معین کردند. ولی پادشاه به واقعیت آگاهی یافت و با فرمانی که صادر کرد، از این قتل عام جلوگیری کرد و توطئه کنندگان را مجازات کرد. یهودیان به همین مناسبت، قرن ها است که پوریم را جشن می گیرند. در طول تاریخ به مواردی برخورد می شود که دستور این نوع قتل عام های دسته جمعی صادر شده است. فرمان صادر شده است که جامعه ای، افرادی با عقایدی خاص و یا ملتی قتل عام شوند. این قتل عام هم صورت گرفته است، از آن جامعه یا افراد جز نامی در تاریخ باقی نمانده است، از این گروه ها می توان مزدکیان را نام برد که در زمان انوشیروان قتل عام شدند و امروز جز نامی از آنان باقی نمانده است. در زمان پادشاهی همین شاه عباس اول، اهل نقطه ویا نقطویان را ملحد و مرتد اعلام کردند و به دستور او در طی چند روز همه آنان را در تمام ایران قتل عام کردند و افرادی از آنان که توانستند از قتل عام فرار کنند و زنده بمانند، به هند گریختند، این خود داستان پر درد دیگری است. چه کسانی نقطویان را ملحد خواندند و فتوای قتل عام آنان را صادر کردند، مشخص نیست و باید در این مورد مطالعاتی صورت گیرد.
گروهی از نقطویان در فین کاشان به سر می بردند. همدمی کاشانی شاعر که با آنان مخالف بود، در هجو و مذمت اهل نقطه ساکن فین کاشان سروده است:
ای همدمی اگر تو، نه از خران فینی میکن همیشه لعنت، بر ملحدان فینی
باشد زبان ایشان، ایری بجای آری آری که هست واجب، قطع زبان فینی
این عاشق زن او، او مایل زن این این شیوه نیک دانند، پیر و جوان فینی
ای همدمی اگر تو، نه از خران فینی
میکن همیشه لعنت، بر ملحدان فینی
از حد بشد قباحت، از قبح این ارازل خواهم گرفت آخر، دامان شاه عادل
گویم شها تو بودی، مایل بقتل این جمع کردی به تیغ از ایشان، مقصود خویش حاصل
اکنون به قریه فین، چندین ملاحد ستند هم در نماز کاهل، هم در فساد کامل
مهدی صفت برآور، تیغی چو برق لامع واین قوم را تمامی، از بیخ و اصل بگسل
(نقطویان یا پسیخانیان، صادق کیا، تهران، انتشارات انجمن ایرانویج، 1320 یزدگردی، صفحه 69) .
برای مطالعه در مورد پسیخانیان و نقطویان می توان به منابع زیر مراجعه کرد:
- نقطویان یا پسیخانیان، صادق کیا
- زندگی شاه عباس، نصرالله فلسفی
- جنبش حروفیه و نهضت پسیخانیان، علی میر فطروس
حق و عدالت منصف است و باج به روسیه و آمریکا نمیدهد ولی مصحلت ملایان ضد حق است
!رکعت شمار شما از چین کمونیست است
از افشا
اول انقلاب که هنوز ملایان نیت خود را ابراز نکرده بودند و مردم بدنبال خودکفایی بودند مثلا یکی صابون میساخت که از مشخصه های این انقلاب هم همه ګیر شدن خودکفایی و تولیدات بود که صابون پزی یکی از موارد مطرح در بین عوام بود.ولی با استقرار کامل ملایان خط اقتصادی آنان که همان خط اقتصادی زمان شاه و یا بورژوازی کمپرادور بود در ایران حاکم کردند منتها وحشی تر و درنده تر از زمان شاه. تا حدی که آن منبع دیکتاتوری واستبداد را رو سفید کرده اند و سلطنت طلبان و آریا بازان ادعای سر افرازی در برابر کارهای خمینی میکنند ولی ماهیتا یکی هستند اما ملایان البته پست تر وقاتل تر و وابسته تر ببیګانه.
حالا کار بجایی رسیده است که رکعت شمار و زنجیر و قمه هم از خارج و البته از چین کمونیست وارد میشود و دلیل آن هم فقط نفع اقتصادی است.حالا خمینی اقتصاد را مال خر بداند بخودش مربوط است اقتصاد کار خودش را حتی برای تنها منبع سروری ملایان که همان خرافات و فریب عاشورایی و تاسوعایی و مراسم دیګر مذهبی همین اقتصاد دخالت کننده است و میبینیم که چګونه دو نګاه ایدیوأزیک ضد همدیګر براحتی با هم کنار آمده اند
بورژوازی کمپرادور اصطلاحا به آن قشر عالی و ثروتمند بورژوازی در کشورهای رو به رشد گفته می شود که دارای روابط محکم با سرمایه بیگانه و انحصارات امپریالیستی است. منافع آنها حفظ و تحکیم سیادت سرمایه بیگانه را ایجاب می کند. پیوند نزدیک آنان با سرمایه خارجی می تواند در عرصه تولید باشد یا امور بانکی و مالی یا بازرگانی. پیوند در عرصه مبادله یعنی کمپرادوری بازرگانی (از واژه اسپانیائی به معنای "خریدار") از مشخصات دوران استعمار کهنه بود. پیوند تولید و بانکی و مالی، از مشخصات استعماری نوین است. سرمایه گذاری های مختلط، بانک های مختلط، موسسات تولیدی و خدماتی مختلط، شرکت های فنی و مشاورتی مختلط، انواع گوناگون عرصه عمل این کمپرادورهای جدید است که در میهن ما نمونه های آن زیاد و فزاینده است و سیاست رژیم به تقویت آن نظر دارد.
بورژوازی کمپرادور- که درست تر است آن را "بورژوازی وابسته" بخوانیم- از عوامل مهم وابستگی اقتصادی و سیاسی و فرهنگی کشورهای در حال رشد به کشورهای امپریالیستی و از پایگاه های عمده طبقاتی ارتجاع داخلی و استعماری نوین و شیوه دیکتاتوری حکومت است.
در بورژوازی ایران یک قشر تازه دیگر دیده می شود که "بورژوازی بوروکراتیک" است. اینها عبارتند از قشری از صاحبان سرمایه که با استفاده از نفوذ و قدرت دولتی، از طریق برداشت ها و اختلاس حق العمل های کلان و بدست آوردن انواع امتیازات به اصطلاح قانونی و زد و بند دستگاه دولتی و مقاطعه کاری ها، عواید هنگفت کسب می کنند. انتقال دائمی عده قابل توجهی از بالا ترین مسئولان امور دولتی به بخش خصوصی، و بالعکس انتقال برخی از گردانندگان پر نفوذ بخش خصوصی به عالی ترین مقامات پرمسئولیت دولتی، مظهری از وجود و عمل این قشر بورژوازی بوروکراتیک است. در این بین ما مهره های اساسی گردانندگان رژیم، از اعضای خانواده سلطنتی گرفته تا کارمندان عالی رتبه اقتصادی و اداری دولت و کادرهای لشگری و امنیتی و افسران بازنشسته را می یابیم که در متنوع ترین رشته های صنعتی و بازرگانی و کشاورزی و مالی و ساختمانی و غیره سرمایه گذاری کرده اند و با مقامی که در دستگاه دولتی دارند و بند و بستی که از این طریق به سود خویش انجام می دهند و اعمال نفوذی که در سایه حکومت استبدادی بدون بیم از بازخواست و نظارت خلق، بعمل می آورند به یکی از مهمترین ثروتمندترین و فعال ترین گروه های سرمایه داری ایران بدل شده اند.
٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭٭
نماز ایرانی ها با رکعت شمار چینی!، شفاف
شرکت های چینی از «کلاهخود» مراسم تعزیه گرفته تا «حلقه های فلزی» زنجیر را تولید و عرضه می کنند که قیمت های مناسب و کیفیت های مشابه با انواع تولید داخل آنها سبب شده تا میزان استقبال مردم از این کالاها بیشتر شود.
ورود گسترده شرکت های چینی به بازار تولید و عرضه انبوه کالاهای مصرفی خاص مسلمانان در کشور ما سابقه ای کمتر از یک دهه دارد.به گزارش خبرنگار ما تولید، عرضه گسترده و متنوع محصولاتی مانند «جانماز، تسبیح، چادر، مقنعه، صلوات شمار و ادوات مربوط به مراسم عزاداری های حسینی با مارک ها و برندهای شرکت های چینی چند سالی است که به بازارهای داخلی ایران نفوذ کرده به طوری که حتی در بازارهای سنتی شهرهای مذهبی کشور نیز کاملاً به چشم می خورد.
به گزارش «شفاف» و به نقل از سرمایه، چینی ها در تولید و عرضه این گونه کالاها در میان سایر کشورهای اسلامی نیز فعالیت گسترده ای دارند به گونه ای که زائران اماکن زیارتی سایر کشورهای اسلامی همچون عراق، سوریه و عربستان در بازگشت به کشور با خود تسبیح و جانماز و نمادهای اسلامی با برچسب شرکت های چینی به سوغات می آورند.
شرکت های چینی تا آنجا در تولید کالاهای مورد استفاده مسلمانان پیش رفته اند که حتی آیه الکرسی و متون قرآنی و ادعیه اسلامی را روی سنگ، شیشه، سرامیک و چینی حکاکی کرده و روانه بازارهای اسلامی کرده اند.
کالاهای مذهبی چینی در ایران
علاوه بر بازار تهران که به عرضه محصولات مصرفی در اماکن مذهبی می پردازد، نگاهی به بازارهای اماکن متبرکه، امامزاده ها و حتی شهرهای مذهبی قم و مشهد نیز از حضور پررنگ کالاهای اسلامی - چینی حکایت دارد.
گذری به خیابان ناصرخسرو و نیز
شاه عبدالعظیم در شهر ری تهران به عنوان دو مرکز اصلی توزیع محصولات مصرفی در مراسم های مذهبی، هیات ها و مساجد،خود گواه این موضوع است که عمده وسایل مصرفی در این اماکن تولید شرکت های چینی است که با استقبال مردم نیز مواجه شده اند.
توفیق بیات یکی از فروشندگان کالاهای مذهبی در تهران در این باره به خبرنگار ما گفت: «چند سالی است که میزان عرضه کالاهای مصرفی مذهبی با مارک های چینی افزایش یافته است. این کالاها که در هیات های مذهبی و مساجد استفاده می شود به دلیل تنوع، گستره عرضه و قیمت های مناسب با استقبال مردم روبه رو شده است. »
وی تاکید کرد: «شرکت های چینی از «کلاهخود» مراسم تعزیه گرفته تا «حلقه های فلزی» زنجیر را تولید و عرضه می کنند که قیمت های مناسب و کیفیت های مشابه با انواع تولید داخل آنها سبب شده تا میزان استقبال مردم از این کالاها بیشتر شود.»
بیات در خصوص قیمت کالاهای مذهبی و اسلامی شرکت های چینی اظهار داشت: «شرکت های چینی تولیدات خود را حداقل 20 درصد ارزان تر از تولیدات ایرانی عرضه می کنند. مثلاً هم اکنون انواع زنجیر بچه گانه چینی بین 500 تا 1000 تومان و نوع بزرگ آن نیز بین 2500 تا 4000 تومان عرضه می شود در صورتی که نوع ایرانی این کالاها بین 20 تا 50 درصد گران تر است. »
این مغازه دار تهرانی با اشاره به توجه دقیق شرکت های چینی به تنوع کالاهای مصرفی مسلمانان، عرضه « فانوس های چینی » برای استفاده در چلچراغ های دسته های عزاداری امام حسین(ع) را مورد اشاره قرار داد و گفت: « این فانوس های الکترونیکی به دلیل قیمت مناسب در ایام محرم و صفر بسیار مورد توجه هیات های عزاداری قرار گرفته بود.»
به گفته وی «حتی هیکلی (کمربند حمل چلچراغ) که تا چند سال قبل از همدان وارد بازارهای مصرف می شد طی یکی دو سال گذشته با چرم های مصنوعی چینی در دسته های عزاداری استفاده می شود و وسایل صوتی نظیر « اکو، باند و بلندگو » به همراه طبل و دهل و سنج نیز اکثراً با برچسب شرکت های چینی عرضه می شوند تا در مراسم های مختلف و آیین های اسلامی و شیعی ایرانیان مورد استفاده قرار گیرند.»
مهرهای رکعت شمارچینی
در شهرهای مقدس به خصوص مشهد و قم، همچنین در کنار اکثر امامزاده ها، فروشگاه های خاصی به فروش کالاهای خاص مذهبی نظیر مهر، تسبیح، جانماز و... اختصاص دارند. انواع مهر که از اصلی ترین کالاهای این بازارها به شمار می روند یا از خاک مشهد مقدس ساخته می شوند که طبیعتاً تولید داخل بوده یا از خاک سرزمین مقدس کربلا هستند که به گفته فروشندگان، در کشور عراق تولید و به کشور وارد می شوند. حدوداً از یک دهه اخیر «مهر کربلا» در بازار های حاشیه اماکن مقدس به صورت گسترده وارد شد. پیش از آن نیز این مهر ها که از تربت مقدس سرزمین کربلا ساخته می شدند، در بازار ایران که از اصلی ترین مصرف کنندگان این کالا به شمار می رود، وجود داشت اما با تغییرات و برداشته شدن برخی محدودیت ها در مرز های کشور، ورود این دست کالاها به کشور با سهولت بیشتری انجام شد. هم اکنون مهر های هوشمند یا رکعت شمار - دسته ای از مهر ها که با سازوکار خاص خود، مناسب برای افراد سالمند و «کثیرالشک » هستند که علاوه بر مهر بودن، موجب از بین رفتن شک در نماز هم می شوند - که محصول یک دهه اخیر بوده و عمدتا ً چینی هستند در تمام بازارها وجود دارند.
سجاده و تسبیح
جانماز و سجاده عمدتا ً در ایران و به خصوص در دو شهر قم و مشهد تولید می شوند. در این شهرها کارگاه های متعددی به تولید جانماز و سجاده اختصاص دارد اما مدتی است که عرضه سجاده های چینی که سفری بوده و بسیارمورد توجه شرکت های تبلیغاتی قرار گرفته است اندکی بازار جانماز و سجاده های ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است. مرتضی مینایی یکی از فعالان بازار کالاهای مذهبی با بیان اینکه «جانماز و سجاده در انواع مختلف و از جنس پارچه های مختلف و دوخت های متفاوت در این بازارها وجود دارند»،به خبرنگار ما گفت: « به طور کلی قیمت انواع جانماز و سجاده، براساس نوع پارچه و اندازه و دوخت سجاده و جانماز به طور متوسط از یک هزار تا 10 هزار تومان متغیر است. »
وی افزود: « تسبیح ها نیز در چهار دسته سنگی، گلی، چوبی و پلاستیکی وجود دارند که در بازار تمامی این تسبیح ها، نمونه های ایرانی،چینی و ترکی به چشم می خورد. تسبیح های سنگی بیشتر زینتی هستند و بالاترین قیمت را به خود اختصاص می دهند. این تسبیح ها معمولاً از سنگ های قیمتی تراشیده می شوند اما تسبیح های گلی مانند انواع مهر از خاک و تربت اماکن مقدس ساخته می شوند. طیف خریداران تسبیح های چوبی را که اکثراً از چوب زیتون ساخته می شوند، تقریباً افراد جوان تشکیل می دهند. برخی از این تسبیح ها به لحاظ زیبایی به عنوان گردن آویز نیز مصرف دارند.»
وی تاکید کرد: « تسبیح های پلاستیکی عمدتاً ایرانی، چینی و ترکیه ای هستند. تسبیح های ترکیه ای از تمام انواع تسبیح های پلاستیکی قیمت بیشتری دارند. حداقل قیمت تسبیح های گلی و چوبی یک هزار تومان بوده و بالاترین قیمت در بازار این تسبیح ها نیزحدود 30هزار تومان است که نمونه های گران قیمت عمدتا ً تزئینی بوده و در ابعاد و اندازه های بزرگ ساخته می شوند. تسبیح های پلاستیکی نیز از 100 تومان تا بیش از پنج هزار تومان قیمت دارند.»

